Johan van de Gronden verkent in een reeks essays het grensgebied tussen filosofie en natuurbescherming. Hij reist onder meer door China, de Sahara, de Verenigde Staten en Suriname en verbindt landschappen en natuurervaringen met denkers en natuuronderzoekers als Immanuel Kant, Henry David Thoreau, Thomas Cole en Maria Sibylla Merian. Terugkerende vragen zijn welke morele betekenis natuurbehoud heeft, hoe cultuur en biodiversiteit met elkaar samenhangen en wat natuurbescherming nog betekent in een wereld waarin nauwelijks ongerepte natuur overblijft.

Johan van de Gronden

Wijsgerig in het wild. Essays over mens en natuur