Tientallen jaren bestuurt een magistraat een afgelegen grenspost van een rijk dat zichzelf als beschaafd beschouwt. Wanneer vertegenwoordigers van de overheid een harde campagne beginnen tegen vermeende “barbaren”, wordt hij geconfronteerd met geweld, onrecht en de ontmenselijking van anderen. Geleidelijk groeit zijn medeleven met de slachtoffers en raakt hij verwikkeld in een innerlijke strijd tussen gehoorzaamheid en morele verantwoordelijkheid. In deze indringende roman onderzoekt Coetzee thema’s als macht, angst, schuld, koloniale overheersing en de kwetsbaarheid van menselijke waardigheid, waarbij de grens tussen beschaving en barbarij voortdurend ter discussie wordt gesteld.

J.M. Coetzee

Wachten op de barbaren