In dit tweede deel van zijn memoires blikt Karel Jonckheere terug op de jaren 1930-1937, een periode waarin hij zich als jonge schrijver en dichter ontwikkelt en tegelijk zijn plaats probeert te vinden in het maatschappelijke en literaire leven. Persoonlijke herinneringen aan zijn werk in het onderwijs, ontmoetingen met schrijvers en kunstenaars, vriendschappen en gebeurtenissen in Oostende en Nieuwpoort worden verweven met beschouwingen over literatuur en het culturele klimaat van het interbellum. Met zijn scherpe observatievermogen en geregeld ironische toon schetst Jonckheere niet alleen zijn eigen ontwikkeling, maar ook het Vlaamse literaire milieu waarin hij zich bewoog.

Karel Jonckheere

Waar plant ik mijn ezel?