In Voorbij het onbehagen. Ressentiment en christendom onderzoekt Guido Vanheeswijck de actuele betekenis van het christendom in de westerse cultuur. Uitgangspunt is de vaststelling dat het traditionele christelijke wereldbeeld zijn vanzelfsprekendheid heeft verloren en de moderne, autonome mens zonder de vroegere goddelijke ‘meester-regisseur’ lijkt achter te blijven. Centraal staat Friedrich Nietzsches kritiek op het christendom: volgens Nietzsche is de christelijke naastenliefde verbonden met ressentiment, waarbij de zwakke uit machteloosheid gelijkheid nastreeft en zich zo tegen de sterke keert. Vanheeswijck onderzoekt deze kritiek en de vraag of het christendom noodzakelijk door ressentiment wordt gekenmerkt, of dat er een andere manier mogelijk is om zijn betekenis voor de hedendaagse cultuur te begrijpen. Het boek is een cultuurfilosofische studie over christendom, moderniteit, geloof, moraal en de plaats van religie na het verdwijnen van traditionele zekerheden.