Lothar Schäfer behandelt de filosofie van Karl Popper, die vooral bekend werd door zijn bijdragen aan de wetenschapsfilosofie en het kritisch rationalisme. Centraal staat Poppers opvatting dat wetenschappelijke theorieën nooit definitief bewezen kunnen worden, maar wel aan strenge pogingen tot weerlegging moeten worden blootgesteld. Zijn begrip falsificatie en zijn ideeën over de groei van kennis worden uitvoerig besproken. Daarnaast komt zijn verdediging van de open samenleving aan bod, waarin kritiek, debat en de mogelijkheid om fouten te corrigeren essentieel zijn.