In een reeks kunstbeschouwende essays belicht Verschaeve drie grote figuren uit de Vlaamse schilderkunst: Jan van Eyck, Hans Memling en Pieter Bruegel. Hij onderzoekt hun artistieke eigenheid, hun techniek, symboliek en geestelijke achtergrond, en plaatst hun werk binnen de ontwikkeling van de Vlaamse en Europese kunst. Daarbij ligt de nadruk niet alleen op de esthetische kwaliteiten van hun schilderijen, maar ook op de culturele en religieuze betekenis die de auteur eraan toekent. Het rijk geïllustreerde boek biedt een persoonlijk en literair geschreven visie op de oude Vlaamse meesters en hun blijvende invloed op de kunstgeschiedenis.

Cyriel Verschaeve

Oud-Vlaamsche Meesters