In Het zevende zegel, het vierde deel van de Gangreen-cyclus, zet Jef Geeraerts zijn compromisloze zoektocht naar vrijheid, waarheid en zelfkennis voort. De roman verweeft autobiografische ervaringen met scherpe beschouwingen over liefde, seksualiteit, geloof en de menselijke drijfveren. In een persoonlijke en confronterende stijl onderzoekt Geeraerts de spanningen tussen maatschappelijke conventies en individuele verlangens. Het boek vormt een belangrijk onderdeel van een van de meest invloedrijke cycli uit de naoorlogse Nederlandstalige literatuur.