In het vierde deel van de Gangreen-cyclus, Het zevende zegel, zet Geeraerts zijn rauwe en autobiografisch geïnspireerde zoektocht verder naar een leven buiten de beklemmende normen van de westerse burgerlijkheid. De roman verweeft herinneringen, bekentenissen en scherpe observaties uit zijn tijd in de koloniale en postkoloniale context, waarbij morele grenzen, verlangens en existentiële twijfels voortdurend op scherp worden gezet. De tekst beweegt zich tussen introspectie en provocatie, en toont een schrijver die zijn eigen leven en keuzes onder de loep neemt als onderdeel van een grotere, vaak ongemakkelijke confrontatie met identiteit, macht en vrijheid.

Jef Geeraerts

Het zevende zegel