Geel en zwart van de driekleur is een Nederlandstalige non‑fictiebundel uit 1979 onder eindredactie van Maurits van Haegendoren die een reeks essays van historici samenbrengt rond de geschiedenis van Vlaanderen binnen België tot circa 1980, geschreven in een toegankelijke stijl en bedoeld om gangbare nationale mythes te nuanceren en de ontwikkeling van de Vlaamse Beweging zichtbaar te maken nu België haar 150‑jarig bestaan viert; het werk behandelt de historische context van Vlaamse identiteit, taalstrijd en politieke evoluties, met aandacht voor hoe dossiers zoals onderwijs, mythes over 1830 en het beloop van Vlaamse politieke en culturele eisen door de tijd heen werden geconstrueerd en geïnterpreteerd.