Gedenkschriften Van Een Witte Olifant

Numéro d'article 10125898

DE AUTEUR... Judith Gautier werd in 1850 te Parijs geboren en overleed te Dinard in 1917. Zij was de dochter van de beroemde Franse schrijver en dichter Théophile Gautier, een man met een woelig kunstenaarstemperament die met Victor Hugo tot de baanbrekers van het Franse romantisme behoorde. Judith zal wel veel van het temperament van haar vader geërfd hebben en dat zij zich zo sterk voor al wat Oosterse zeden en gebruiken is gaan interesseren, is te wijten aan het feit dat zij onder haar leraars een Chinees telde, die haar inwijdde in de denkwijze en gewoonten van het Verre Oosten. Was het schrijf-talent van Judith niet zo vruchtbaar als dat van haar vader (die eventjes een 300 boekdelen schreef!), toch is haar heel wat uit de pen gevloeid, dat bijna uitsluitend toestanden in China en Japan schildert. ... EN HAAR WERK De titel van dit boek, „Gedenkschriften van een Witte Olifant”, zal U doen afvragen: Wat nu? Sedert wanneer schrijven dieren, en dan nog wel olifanten, hun memoires? Kijk, zo heel verwonderlijk is dat toch niet! De Grieken en de Romeinen verhalen reeds over olifanten, die konden schrijven; waarom zou dan een Witte Olifant, die — zoals U weet — in Indië een heilig dier is, zijn gedenkschriften niet kunnen neerpennen. Voeg daar nog bij dat Iravata, zo heet onze witte olifant, niet de eerste de beste is, maar heel wat meegemaakt heeft in zijn leven. Als heilig dier werd hij bijna afgod, om daarna krijger te worden. Zo kent hij ook het lot van alle krijgers: de bittere krijgsgevangenschap. Doch zijn mooiste herinnering is wel aan de tijd, toen hij bewaker en vriend werd van de lieve prinses Parvati, van wie hij de gewillige slaaf wordt tot... Och, een mens heeft zo wel eens zijn kwade buien, waarom dan een olifant niet? Maar voor Iravata wordt die bui het vertrekpunt van allerlei avonturen, die hem noodlottig dreigen te worden!