Het milieu van zich vervelende rijkaards en de profiteurs om hen heen aan de Franse zuidkust heeft Georges Simenon meer dan eens in zijn werk beschreven. In Doodlopende weg zien we hoe een niet meer zo jonge, rijke vrouw constant gezelschap om zich heen moet hebben. Ze verleent gunsten aan haar afhankelijke omgeving, wat niet wegneemt dat ze iedereen in haar buurt haar minachting laat blijken. Met uitzondering van een Russische bediende in wie zij een gelijke, een geestverwant ziet. De man gaat tot het uiterste om zijn bevoorrechte positie te behouden, zoals hij ook tot het uiterste gaat wanneer hij aan deze situatie plotseling een eind maakt.