Een jonge muzikant vlucht tijdens de Libanese burgeroorlog naar New York en keert jaren later terug naar zijn geboorteland wanneer zijn vader in het ziekenhuis ligt. Rond het ziekbed van de vader komen familieleden, vrienden en vijanden samen. In deze geconcentreerde, emotioneel geladen situatie worden herinneringen opgehaald, conflicten uitgesproken en oude spanningen herbekeken. Gaandeweg ontstaat een mozaïek van verhalen, mythen en familiegeschiedenissen die niet alleen het persoonlijke leven van de personages weerspiegelen, maar ook de bredere culturele traditie van verhalen vertellen uit het Midden-Oosten. Het geheel vormt een gelaagde roman waarin verleden en heden in elkaar overvloeien en waarin vertellen zelf centraal staat als manier om identiteit, verlies en verzoening te begrijpen.

Rabih Alameddine

De vertellers