Abel Kaplan, voormalig schrijver en historicus, worstelt met de vraag hoe je weet wat voor mens je bent als je nooit een oorlog hebt meegemaakt. Tijdens zijn studie geschiedenis leert hij Eva kennen en raakt hij steeds meer verbonden met haar joodse familie en hun oorlogsgeschiedenis. Wanneer hun huwelijk kinderloos blijft en zijn schrijversambities mislukken, groeien ze uit elkaar. Later werkt Kaplan op een islamitische school en raakt hij betrokken bij een gepeste leerling, waarna zijn verlangen om goed te doen steeds sterker wordt. Een oorlogsdagboek dat hij van zijn vriendin Judith krijgt, brengt hem opnieuw bij de geschiedenis van de Tweede Wereldoorlog en zet hem aan tot handelen. Zo verbindt de roman persoonlijke relaties en morele keuzes met de vraag welke betekenis oorlog en herinnering nog hebben voor iemand die zelf nooit oorlog heeft meegemaakt.

Daan Heerma van Voss

De laatste oorlog