De roman van Edgar Cairo verbeeldt via een verhalende structuur de spanningen rond koloniale erfenis en morele verantwoordelijkheid in de relatie tussen Suriname en Nederland. Binnen het verhaal worden personages en situaties gebruikt om de gevolgen van historische ongelijkheid en doorwerking van het koloniale verleden tastbaar te maken in het dagelijkse leven en in onderlinge verhoudingen. Het centrale idee van “collectieve schuld” wordt niet abstract behandeld, maar krijgt vorm in interacties, innerlijke overwegingen en conflicten waarin verschillende betrokkenen elk op hun manier geconfronteerd worden met wat het verleden betekent in het heden. Cairo verwerkt dit in zijn kenmerkende stijl, waarin taal en perspectief vaak intens en gelaagd zijn, waardoor de morele vragen niet eenduidig worden beantwoord maar eerder in spanning worden gehouden.

Edgar Cairo

De Kollektieve Schuld