In een kleine stad aan de Spaanse kust ligt vlak aan zee het cafeetje Don Quichote. Daar woont Mari-Carmen met haar moeder Francesca en haar vader Alberto. Mari-Carmen wil flamenco-danseres worden. Ze weet dat flamenco dansen heel erg moeilijk is, en de flamencoschool is heel streng, maar ze wil niets anders. In het berghok bij het café woont La Mama, een pikzwarte poes, met haar kleintjes: Esperanza en Pepito. La Mama pikt telkens vis uit de keuken. Alberto wordt tenslotte zo kwaad, dat Mari-Carmen de katten onmiddellijk weg moet brengen. Ze brengt ze naar de groene señora. Die wordt zo genoemd omdat ze groene ogen heeft en groene jurken en groene sandalen draagt. Met haar groene ogen kan ze katten bezweren, zodat die geen vogels, en geen vissen uit het riviertje durven vangen. Ze is met haar moeder uit Ierland gekomen, het Groene Eiland, waar spoken in de bomen wonen. Ze past op het tegelhuis van een beroemde pottenbakker, die de wijde wereld introk toen hij het huis klaar had. Twee boeven, een man en een vrouw, loeren op de kostbare tegels. Ze gebruiken een gemene list om het huis in hun bezit te krijgen en de tegels voor vele miljoenen peseta's te verkopen. Maar... de groene señora is hen allebei te slim af. En Mari-Carmen wordt tot de flamencoschool toegelaten.

Marianne Colijn

De groene senora