Zolang te water is een literaire roman waarin Simon Vinkenoog op zijn karakteristieke, vrije en associatieve wijze de zoektocht naar identiteit, vrijheid en menselijke verbondenheid verkent. Met een levendige, poëtische stijl en een experimentele vertelvorm schetst hij een tijdsbeeld van de culturele en maatschappelijke veranderingen van de jaren zestig. De roman combineert persoonlijke ervaringen, filosofische beschouwingen en scherpe observaties tot een eigenzinnig en meeslepend geheel dat typerend is voor Vinkenoogs vernieuwende plaats binnen de Nederlandse literatuur.