Een jonge man wordt verliefd op Mathilde van Vaerewijck, een verarmde freule, en beleeft met haar een korte maar hartstochtelijke liefdesverhouding. Zijn oom, prelaat Van der Boven, dwingt hem echter afstand te doen van zijn geliefde en te trouwen met Victoire van den Borne, de dochter van een rijke koopmansfamilie die op het landgoed Voghelensanck in Schilde woont. Wanneer Mathilde een zoon ter wereld brengt, wordt het kind op verzoek van haar familie als vondeling voorgesteld. De jonge dokter Van den Cruyce neemt de jongen in zijn eigen huis op, zonder dat zijn echtgenote de ware afkomst kent. Mathilde wordt intussen wijsgemaakt dat haar kind overleden is. Van den Cruyce zoekt troost in zijn medische praktijk en probeert nieuwe behandelingsmethoden toe te passen, maar stuit daarbij op de weerstand van conservatieve collega's. Tegen de achtergrond van het achttiende-eeuwse maatschappelijke leven verweeft de roman verboden liefde, familiegeheimen en de strijd tussen medische vernieuwing en gevestigde opvattingen.

Emiel van Hemeldonck

Voghelensanck