In dit werk onderzoekt Marcuse de relatie tussen psychoanalyse en maatschappelijke theorie door Sigmund Freuds ideeën over driften, onderdrukking en het onbewuste te verbinden met een kritische analyse van moderne kapitalistische samenlevingen. Hij vertrekt vanuit het idee dat menselijke behoeften en verlangens niet louter individueel of psychologisch zijn, maar ook gevormd worden door sociale en politieke structuren die gedrag sturen en begrenzen. Marcuse bekritiseert hoe technologische vooruitgang en consumptiemaatschappijen nieuwe vormen van “schijnvrijheid” creëren, waarin mensen wel keuzevrijheid ervaren maar tegelijk gebonden blijven aan economische en culturele systemen die hun kritische en creatieve potentieel inperken. Het boek kadert binnen de kritische theorie van de Frankfurter Schule en sluit aan bij Marcuses bredere filosofische project waarin hij probeert te begrijpen hoe bevrijding van onderdrukking mogelijk kan worden gedacht binnen de moderne samenleving.

Herbert Marcuse

Psychoanalyse en politiek. Vier essays