Na een mislukte zelfmoordpoging wordt de mysterieuze Pilgrim in 1912 opgenomen in de psychiatrische kliniek Burghölzli in Zürich, waar Carl Gustav Jung hem behandelt. Pilgrim beweert al vierduizend jaar te leven, zowel man als vrouw te zijn geweest en onmogelijk te kunnen sterven. Zijn herinneringen voeren langs uiteenlopende perioden en historische figuren, onder wie Leonardo da Vinci, Teresa van Ávila en Oscar Wilde. Jung beschouwt deze verhalen aanvankelijk als uitingen van een uitzonderlijke waan, maar raakt steeds sterker verstrikt in de vraag of zijn patiënt werkelijk krankzinnig is of een onverklaarbare vorm van onsterfelijkheid bezit. Hun confrontatie groeit uit tot een onderzoek naar identiteit, geheugen, bewustzijn, dood en de grenzen tussen psychische werkelijkheid en het bovennatuurlijke.

Timothy Findley

Pelgrim