In Lof der traagheid. Over leescultuur beschouwt Marcel Janssens de positie van het lezen en de traditionele boekcultuur in een samenleving die steeds sterker door beelden en elektronische media wordt bepaald. Hij onderzoekt de verhouding tussen lees- en beeldcultuur en verzet zich tegen een eenvoudige tegenstelling tussen beide. In plaats van alarmistisch te reageren op de opkomst van televisie en andere visuele media pleit Janssens voor een blijvende alfabetisering waarbij de traditionele leescultuur op harmonieuze wijze samengaat met de zich ontwikkelende beeldbeschaving. Aan de hand van onderzoeksgegevens en voorbeelden uit Vlaanderen en Nederland bespreekt hij veranderingen in leesgedrag, cultuurbeleving en mediagebruik. Het essay vormt daarmee zowel een reflectie op de betekenis van lezen als een cultuurkritische beschouwing over de plaats van het boek in een veranderend medialandschap.