Het boek beschrijft het leven op een grote hacienda in Ecuador waar inheemse arbeiders in extreme armoede leven en afhankelijk zijn van kleine stukjes land die hen door de grootgrondbezitter worden toegestaan. Wanneer plannen ontstaan om het gebied economisch te ontwikkelen, worden deze bewoners onder druk gezet en gedwongen om zwaar en uitputtend werk te verrichten voor de aanleg van infrastructuur, waarbij hun bestaanszekerheid verder ondermijnd wordt. De spanningen tussen de landeigenaren en de inheemse bevolking lopen geleidelijk op door de uitbuiting, slechte leefomstandigheden en het gebrek aan bescherming voor de arbeiders, wat uiteindelijk leidt tot groeiend verzet en een escalatie van conflicten rond het verlies van land en waardigheid.

Jorge Icaza

Huasipungo