Het boek van de stad der vrouwen is een allegorisch werk waarin Christine de Pisan reageert op de misogyne ideeën van haar tijd. Ze beschrijft hoe ze in een visioen drie personificaties van de deugden Rede, Recht en Rechtvaardigheid ontmoet, die haar aanzetten om symbolisch een “stad” te bouwen die volledig gewijd is aan de bescherming en waardigheid van vrouwen. In deze stad worden vrouwen niet langer belasterd of uitgesloten, maar erkend voor hun intellectuele en morele kwaliteiten. Het werk combineert filosofische reflectie met kritiek op middeleeuwse genderopvattingen en geldt als een van de vroegste teksten waarin expliciet wordt gepleit voor de waardigheid en rechten van vrouwen in de Europese literatuur.