In deze bundel brengt Felix Timmermans twee sfeervolle en poëtische verhalen samen. In De zeer schone uren van juffrouw Symforosa, begijntjen staat een jong begijntje centraal dat een diepe maar onvervulde liefde koestert voor Martienus, die kiest voor het kloosterleven, waardoor geloof, verlangen en berusting op gevoelige wijze met elkaar verweven raken. In Ik zag Cecilia komen volgt de lezer een jongeman die na een pijnlijke liefdesbreuk in de Kempense natuur herstel zoekt en er een nieuwe, zachte genegenheid ontdekt in de persoon van Cecilia. Beide verhalen worden gekenmerkt door Timmermans’ lyrische stijl, warme menselijkheid en aandacht voor de schoonheid van het eenvoudige leven, waarbij liefde, natuur, geloof en innerlijke groei centraal staan.

Felix Timmermans

De zeer schone uren van juffrouw Symforosa, begijntjen ; Ik zag Cecilia komen