In De tweede sekse van Simone de Beauvoir, oorspronkelijk verschenen in 1949 tegen de achtergrond van het naoorlogse Europa en het opkomende existentialisme, wordt in twee delen—Feiten en mythen en Geleefde werkelijkheid —een brede analyse gegeven van de positie van de vrouw in de westerse samenleving: in het eerste deel onderzoekt De Beauvoir biologische, psychoanalytische en historisch-materialistische verklaringen voor sekseverschillen en ontleedt zij culturele representaties en mythen die vrouwelijkheid construeren, terwijl zij betoogt dat deze verklaringen geen vaststaande vrouwelijke natuur rechtvaardigen; in het tweede deel beschrijft zij hoe vrouwen hun bestaan concreet ervaren vanaf jeugd en opvoeding tot volwassenheid, huwelijk, moederschap en ouderdom, waarbij zij laat zien hoe sociale structuren en verwachtingen de mogelijkheden van vrouwen beperken en hoe de vrouw vaak als “de Ander” wordt gedefinieerd ten opzichte van de man, wat past binnen haar existentialistische visie dat identiteit niet gegeven is maar gevormd wordt in wisselwerking met vrijheid en omstandigheden.

Simone de Beauvoir

De tweede Sekse