Beknopte gids. De 19de-eeuwse ingenieurs en architecten waren de leerling-tovenaars van hun tijd. Ze gaven op een ingrijpende en creatieve manier de versleten samenleving van het ancien régime een nieuwe vorm, weliswaar ingepast in een historisch referentiekader. De eerste school van ingenieurs-architecten weten nieuwe materialen zoals ijzer en glas te integreren. Het gebruik van de neogotische bouwstijl was toen nog vrijblijvend. Pas rond 1850 wordt de vormentaal van de neogotiek in oudheidkundige en ideologische canons vastgelegd. In dit proces van uitzuivering speelt de 'Vlaamse' neogotiek met de figuur van Jean-Baptiste Bethune en met de Sint-Lucasscholen een centrale rol. Tijdens de laatste decennia van de 19de eeuw komt de 'ingenieuze' neogotiek tot stand: in het kielzog van Viollet-le-Duc verzoenen Joris Helleputte en Louis Cloquent samen met enkele minder bekende ingenieurs de neogotische bouwstijl met nieuwe materialen en nieuwe productiemethodes. Nieuw is ook de internationale dimensie: neogotische meubels en polychrome beelden, devotieprentjes en religieuze boeken vinden hun weg naar het buitenland: van Londen en de Verenigde Staten uit in de verre missielanden. De ingenieuze neogotiek leert met nieuwe ogen kijken: achter 19de eeuwe bakstenen muren gaan niet zelden ingenieuze constructies schuil.

Various

De ingenieuze neogotiek. Techniek en kunst, 1852-1925. Wandelgids Leuven