De geverfde vrouw van Françoise Sagan volgt een groep ogenschijnlijk bevoorrechte passagiers tijdens een luxe Middellandse‑zeecarrière aan boord van het schip De Narcissus, waar persoonlijke verlangens, verborgen passies en de façades van mondaine relaties langzaam ontrafeld worden onder de oppervlakte van sociale etiquette en oppervlakkige elegantie; wanneer geliefden elkaar vinden en verliezen, maskers vallen en de spanning tussen liefde, verraad en eigenbelang toeneemt, werpt Sagan een scherpzinnig en soms ironisch licht op de kwetsbaarheid van haar personages en de schijnwereld van de bourgeoisie, waarbij de titelfiguur – een vrouw die wanhopig probeert haar fragiele innerlijk te verbergen achter uiterlijke versiering – symbool staat voor de grotere thematiek van verlangens en illusies binnen de menselijke ervaring.