Getuigenissen van meer dan veertig verpleegkundigen en vroedvrouwen schetsen hoe het beroep tussen ongeveer 1940 en 1980 sterk werd bepaald door discipline, lange werkdagen en een sterk gevoel van roeping, vaak in de traditie van kloosterzusters. De opleiding wordt beschreven als zwaar en veeleisend, met veel praktijk en weinig comfort, terwijl het dagelijkse werk bestond uit intensieve zorg, routinetaken en ondergeschikte posities tegenover artsen en leidinggevenden. Tegelijk komt duidelijk naar voren dat velen hun werk met toewijding en trots deden, ondanks de harde omstandigheden en maatschappelijke beperkingen zoals het verplicht stoppen met werken bij huwelijk. Het geheel geeft een levendig beeld van de evolutie van de verpleegkunde als beroep en de menselijke kant van zorg in een periode van grote verandering.

Mieke De Jaegher

Dag zuster. Verpleegkundigen en vroedvrouwen vertellen