Literaire studie over Hendrik Conscience (1812–1883), de Vlaamse schrijver die met romans als De leeuw van Vlaenderen, De loteling en De arme edelman een belangrijke plaats verwierf in de negentiende-eeuwse Nederlandstalige letterkunde. Rob de Graeve onderzoekt zijn betekenis voor de ontwikkeling van de Vlaamse literatuur en beoordeelt zijn werk vanuit het literaire standpunt van het interbellum. Daarbij komt de vraag aan bod waarom Conscience, ondanks zijn grote historische verdiensten en vroegere populariteit, door latere generaties minder als een volwaardig kunstenaar werd gewaardeerd. Het boek verbindt de betekenis van Conscience voor de Vlaamse cultuur met een kritische kijk op zijn literaire kwaliteiten.