In de naoorlogse decennia ontstond in België een apart statuut voor mensen die niet konden terugkeren naar hun land van herkomst. Aan de hand van de ervaringen van onder meer Russen, Oekraïners, Spanjaarden, Joden en Hongaren wordt onderzocht hoe internationale verdragen, politieke ontwikkelingen, economische belangen en juridische veranderingen hebben geleid tot de erkenning van vluchtelingen als een afzonderlijke categorie binnen de vreemdelingenbevolking. Ook de houding van de vluchtelingen zelf, hun pogingen om hun positie te verbeteren en de evolutie van het asielbeleid tot in de jaren tachtig worden in hun historische context geplaatst.

Frank Caestecker

Vluchtelingenbeleid in de naoorlogse periode