Vlaamsche Temperamenten van K. Van Acker is een werk uit 1944 waarin de auteur, vertrekkend vanuit een medisch-psychologische en karakterologische benadering, verschillende temperamenttypes tracht te definiëren en te verduidelijken aan de hand van beschouwingen over Vlaamse figuren zoals Guido Gezelle, Jan van Ruusbroec, Hugo van der Goes, Theodoor van Rijswijck, Paul van Ostaijen, Willem Elsschot en Karel van de Woestijne, die als illustratieve casussen dienen binnen zijn typologie; het boek past binnen een tijd waarin dergelijke indelingen in de psychiatrie en psychologie courant waren en probeert individuele karaktereigenschappen te verbinden met bredere culturele en intellectuele tendensen, waardoor het vandaag vooral betekenis heeft als historisch document dat inzicht biedt in de toenmalige opvattingen over persoonlijkheid, kunst en ‘volksaard’ in een Vlaams kader.