Villers-la-Ville is een poëtisch en literair werk waarin Hedwig Speliers het historische abdijcomplex van Villers-la-Ville als vertrekpunt neemt voor een gelaagde verkenning van tijd, herinnering en landschap. Het boek verweeft observaties van de ruïnes en hun omgeving met reflecties over vergankelijkheid en cultuurgeschiedenis, waarbij de plek niet enkel als geografische locatie fungeert, maar als drager van betekenis en literair geheugen. De tekst balanceert tussen beschrijving en evocatie, en gebruikt de abdijsite als symbool voor het spanningsveld tussen verleden en heden, stilte en taal.