Veronika leidt ogenschijnlijk een heel normaal leven, maar ervaart een fundamenteel gemis dat haar ertoe brengt op een ochtend te besluiten een einde aan haar leven te maken met een overdosis slaappillen. Haar zelfmoordpoging mislukt en ze belandt in een psychiatrische kliniek, waar ze verneemt dat haar hart ernstig is verzwakt en ze nog maar korte tijd te leven heeft. Tijdens haar verblijf leert ze andere patiënten kennen, onder wie de depressieve Zedka en de schizofrene Eduard, en wordt ze geleidelijk geconfronteerd met haar eigen verlangens en angsten. In deze roman verwerkt Paulo Coelho ook zijn eigen ervaringen met gedwongen opnames in psychiatrische instellingen in de jaren zestig. Het verhaal vormt zowel een indringende verkenning van waanzin en doodsverlangen als een hoopvolle reflectie die uiteindelijk uitmondt in een ode aan het leven.

Paulo Coelho Piet Janssen

Veronika besluit te sterven