In Vergeten straat beschrijft Louis Paul Boon hoe de bewoners van een afgesloten straat, door werken van de buitenwereld geïsoleerd, geleidelijk een eigen gemeenschap vormen waarin sociale verhoudingen, macht, solidariteit en conflict zich ontwikkelen; binnen deze microkosmos onderzoekt Boon hoe idealen van gelijkheid en samenwerking botsen met menselijke zwakheden, en hoe de utopische poging tot een nieuwe samenleving uiteindelijk onder druk komt te staan door egoïsme, wantrouwen en interne spanningen.