In dit werk analyseert Bernard Delfgaauw het leven en het gedachtegoed van de Franse jezuïet, paleontoloog en filosoof Pierre Teilhard de Chardin, waarbij de focus ligt op diens poging om de evolutietheorie te integreren met het christelijk geloof. De tekst verkent hoe Teilhard de ontwikkeling van de kosmos en de mensheid beschouwt als een doelgericht proces dat toewerkt naar een punt van ultieme eenheid, het zogenaamde Omegapunt. Binnen de historische context van de 20e eeuw belicht het boek de spanning tussen de wetenschappelijke bevindingen van Teilhard en de officiële standpunten van de Rooms-Katholieke Kerk, die destijds kritisch stond tegenover zijn publicaties. Delfgaauw biedt hiermee een overzicht van de synthese tussen natuurwetenschap, metafysica en spiritualiteit die kenmerkend is voor de Teilhardiaanse wereldbeschouwing.

B. Delfgaauw

Teilhard de Chardin