Open venster... ...op mijn kamer

Artikelnummer 10126032

Mik Babylon ("Roeselare 17.02.1935 - Waterman) als eerste zoon na vijf dochters uit een bende van tien. Opleiding: Lager onderwijs "Broeders van de Christelijke scholen" te Roeselare (Primus Perpetuus). Nadien klassieke humaniora aan het Klein Seminarie te Roeselare. Van 1955 tot '60 K.U.L., doctoraat Rechten. Promotiejaar 1960 samen met Wilfried Martens. Vervolgens vervolmaking hogere ekonomische studies Univ. Parijs. Was in zijn kollege-tijd een uitmuntend scoutsleider (met als chefs Van Haegendoren en Coppieters) naast vele bekwame K.S.A.-leiders en vrienden. Werd opgemerkt door zijn taaie dynamiek. Belandde onmiddellijk in het bedrijfsleven, "Claeyson" te Zedelgem. Eerst in Leuven door de Walen genoemd: "Le terrible Babylon" werd hij later genoemd "Het enfant terrible de de Volksunie" waar hij in 1965 als jonste parlementair belandde. Te Leuven was hij een opgemerkt organisator die samen met Johan Fleerackers (†), Paul Kempynck, Johan Flamey (†), Werner Engels, Vic Anciaux, Piet Custers, Jan Schodts, Herman Suykerbuyck, Jan Ryckeboer, Lode Verhaegen, Jan Veestraete, Rik Vandekerckhove (†), Walter Luyten, Bob Wezenbeek en uiteraard Wilfried Martens, tot de Vlaamse na-oorlogse studentenleidersfalanx behoorde, die te Leuven tussen de jaren 1955 en '60 het repressieklimaat keerden, het Vlaams Verbond een radikaal strijdend karakter gaven, en grote externe daadkracht tentoon spreidden en zorgden voor een Vlaams-bewuste renaissance in onze gewesten. (Vlaamse dag Expo-'58, contacten met Noord-Nederland, heropbouw IJzertoren, actie tegen de voorgenomen talentelling van '59, de voorbereiding van de verhuizing van de Waalse studenten en "Walenwerking" onder Miks leiding.) Mik Babylon was, na Johan Fleerackers, de meest uitmuntende cultuurpraeses van het Verbond die dat Verbond dan ook internationale uitstraling gaf. Mik was het die de Oostenrijkse pianiste Ingrid Haebler in ons land introduceerde. In 1964 werd hij het jongste gemeenteraadslid in Roeselare en versloeg er de eeuwenoude C.V.P.-hegemonie. Zijn eigengereid karakter stootte sommige V.U.-partijbonzen tegen het hoofd: dus Babylon GING, tot vreugde van ENKELEN en spijt van VELEN. De titel van zijn boek zegt voldoende. Mik Babylon is in de voorbije jaren niet onopgemerkt voorbij gegaan. Uit de lezing van dit boek zal ook dàt blijken. Misschien zal hier ook duidelijk worden: "Wie schrijft, die blijft". INHOUD Hoofdstuk 1: Biografische schets 9 Hoofdstuk 2: Belevenissen, Ervaringen, Meningen, Vraagpunten 125 Hoofdstuk 3: Portretten 231 Hoofdstuk 4: Bijlagen 289