In het tweede deel van Kritiek van de cynische rede bouwt Sloterdijk voort op de filosofische uitgangspunten uit het eerste deel om een fenomenologie van handelen en bewustzijn te formuleren waarin hij laat zien hoe cynisme in al zijn verschijningsvormen functioneert in publieke discoursen en maatschappelijke praktijken, waarbij hij moderne cynische houdingen niet als louter intellectuele scepsis beschrijft maar als een impliciete manier van omgaan met onzekerheid, macht en sociaal leven; hij onderzoekt hoe het klassieke cynisme van de oudheid getransformeerd is tot een hedendaagse cynische rede die maatschappelijke tegenstellingen erkent maar ze inkapselt in ironie en strategisch gedrag, analyseert de rol van teksten en beelden in het reproduceren van deze cynische houdingen, en plaatst dit tegen de achtergrond van historische ontwikkelingen van verlichting, sociale crises en culturele praktijken om te laten zien hoe deze cynische modus zowel een symptoom als een product is van moderne samenlevingen en hun omgang met waarheid en authenticiteit.

Peter Sloterdijk

Kritiek van de cynische rede 2