In Geen winnaars in de Wetstraat neemt Hugo De Ridder de lezer mee achter de coulissen van de Belgische politiek in de jaren tachtig met een journalistieke analyse van hoe beslissingen echt werden genomen rond drie sleutelmomenten: de verrassende goedkeuring door de socialisten van het NAVO‑dubbelbesluit in 1979, de regeringscrisis van 1981 en de bitse intern partijstrijd binnen de CVP in 1984‑1985, waarbij hij niet de officiële debatten centraal stelt maar de verborgen manoeuvres, machtsverhoudingen en persoonlijke strategieën die de uitkomst bepaalden, en zo laat zien dat er in deze episodes geen duidelijke winnaars waren maar vooral complexiteit, frustratie en politieke compromissen.