‘Dit week-end is een plotse stroomversnelling geweest,’ overwoog Filip bij zichzelf, ‘of als een film waarin je één voor één de draden hebt zien spinnen, die nu opeens allemaal samenschieten naar het hart van een reusachtig web’. Deze roman in een roman, ontworpen en becommentarieerd door de hoofdfiguur zelf, vormt het onder lyrische hoogspanning geschreven verslag van die stroomversnelling waardoor Filip zich scherp bewust wordt van zijn toegespitste situatie en beseft dat het moment van zijn uiteindelijke zelfbevrijding is aangebroken. Dit proces van bevrijding, van zijn huis, zijn ouders, zijn omgeving en zijn hele verleden, wordt door verschillende oorzaken in gang gezet, maar vindt zijn belangrijkste drijfveer in de literatuur, waarin Filip zich volledig onderdompelt, met het risico zichzelf en zijn greep op de werkelijkheid te verliezen. In deze steeds onwezenlijker wordende sfeer noemt hij zichzelf een ‘vervreemde rebel’ en ziet hij zijn romantische liefde met Hella verloren gaan wanneer zij het esthetiserende spel doorprikt en kiest voor een gewoon, werkelijk leven. Zo blijkt Filips zelfbevrijding tegelijk een nederlaag en een overwinning, een eerste stap op weg naar een nieuw en zelfstandig realiteitsbesef. Dit is zijn romandebuut.

Paul de Wispelaere

Een eiland worden