In De wedergeboorte van de natuur bekritiseert Rupert Sheldrake het mechanistische wereldbeeld van de moderne wetenschap en pleit hij voor een herwaardering van de natuur als levend, dynamisch en creatief geheel. Hij onderzoekt thema’s als evolutie, bewustzijn, zelforganisatie, holistische wetenschap en de relatie tussen mens en natuur. Sheldrake bespreekt hoe wetenschappelijke paradigma’s sinds de renaissance de natuur hebben gereduceerd tot een machine en stelt daar een organische visie tegenover waarin groei, ontwikkeling en onderlinge verbondenheid centraal staan. Het boek combineert wetenschapsgeschiedenis, filosofie en ecologie met speculatieve ideeën over levende systemen en bewustzijn.