De bruidegom van mijn ziel is een intimistische en autobiografisch getinte roman waarin Frans van Isacker het huwelijks- en gezinsgeluk centraal stelt. Een vrouw kijkt via een reeks herinneringsbeelden terug op haar relatie met haar echtgenoot en op het gezamenlijke gezinsleven. Vanuit haar perspectief ontstaat een persoonlijk portret van liefde als zowel lichamelijke als geestelijke verbondenheid. Het huwelijk wordt niet alleen voorgesteld als een romantische verhouding tussen twee mensen, maar als een levensgemeenschap waarin liefde, seksualiteit, vruchtbaarheid, ouderschap en verantwoordelijkheid nauw met elkaar samenhangen. Zoals vaker in Van Isackers werk worden de gebeurtenissen verbonden met beschouwingen over leven, moraliteit en menselijke relaties. De roman heeft een uitgesproken autobiografische achtergrond: Van Isacker brengt zichzelf in beeld door de ogen van zijn echtgenote Ida Smeets. De roman verscheen oorspronkelijk in 1967 en werd in 1968 bekroond in het referendum naar aanleiding van de 32ste Boekenbeurs voor Vlaanderen.