Felix Timmermans schetst het leven en de persoonlijkheid van de Vlaamse schilder Adriaan Brouwer (ca. 1605–1638), bekend om zijn levendige taferelen van boeren, drinkers en herbergbezoekers. Tegen de achtergrond van het zeventiende-eeuwse kunstenaarsmilieu volgt hij Brouwers rusteloze bestaan en zijn ontwikkeling als schilder. Daarbij gaat de aandacht zowel naar zijn bewogen levensloop als naar zijn eigenzinnige kunst, waarin het alledaagse volksleven met humor, scherp observatievermogen en grote schilderkunstige kracht wordt weergegeven.