In deze indringende streekroman uit 1942 verkent Jos Van Rooy de complexe dynamiek binnen een Vlaams gezin, waarbij de diepgewortelde spanningen tussen de behoudende vaderfiguur en de ambities van de jongere generatie centraal staan. Tegen de achtergrond van een veranderende samenleving schetst het verhaal de morele strijd, de onuitgesproken loyaliteit en de onvermijdelijke botsingen die ontstaan wanneer traditie en vernieuwing binnen één huishouden samenkomen. De auteur hanteert een volkse, stemmige stijl die kenmerkend is voor de Vlaamse letterkunde uit de oorlogsjaren, met veel aandacht voor de psychologische onderstroom en de sociale druk die op de familiebanden rust.

Jos. Van Rooy

Vader en Zoon