Deze kleine streekkundige roman van Jozef Simons schetst een idyllisch en herkenbaar beeld van het Vlaamse platteland en de figuur van de “sant” — de eenvoudige, standvastige man in zijn geboortestreek. Door diens omgang met land, gemeenschap en de dagelijkse beslommeringen laat Simons zien hoe verbondenheid met eigen bodem leidt tot authenticiteit, kracht en eigen waarde binnen een sociale context die snel verandert. Het werk reflecteert de volkse mentaliteit en streekidentiteit die kenmerkend zijn voor Simons’ oeuvre in de vroege 20e eeuw.

Jozef Simons

Een Sant in zijn Land