De slinger van Foucault is de Nederlandse vertaling van de roman Il pendolo di Foucault (1988) van Umberto Eco en vertelt het verhaal van drie redacteuren bij een Milanese uitgeverij die zich bezighouden met esoterische en occulte manuscripten; uit verveling en intellectuele speelsheid beginnen zij een fictief complot te construeren waarin onder meer de Tempeliers, rozenkruisers en andere geheime genootschappen met elkaar verbonden worden via een allesomvattend “Plan”, waarbij zij gebruikmaken van een computer om willekeurige historische gegevens tot schijnbaar betekenisvolle patronen te combineren. Wat begint als ironisch spel groeit uit tot een gevaarlijke mystificatie wanneer anderen het verzonnen complot ernstig nemen, met fatale gevolgen. Tegen de achtergrond van een cultuur waarin complotdenken, hermetische tradities en pseudo-wetenschappelijke speculaties floreren, onderzoekt de roman hoe mensen betekenis construeren, hoe interpretatie kan ontsporen in paranoia, en hoe kennis, macht en verbeelding met elkaar verweven raken; tegelijk is het boek een erudiete reflectie op geschiedenis, semiotiek en de menselijke neiging om overal verborgen samenhang te zien.