Na ontsnapt te zijn aan de 'beschaving' en zijn bandeloze vader, trekt Huck Finn als vogelvrije op een vlot over de rivier de wereld in, daarbij grotendeels vergezeld door de uit slavernij ontvluchte neger Jim. Huck komt uit het verhaal naar voren als een ruwe maar niet ongevoelige jongen, die ondanks zichzelf telkens weer tegen de geldende moraal in partij kiest voor de weggelopen neger. Hij raakt tegen zijn wil betrokken bij oplichterijen van de 'koning' en de 'hertog' en beleeft met de laatste een fantastisch avontuur. De in 1884 verschenen roman 'De lotgevallen van Huckleberry Finn' van Mark Twain (1835—1910) wordt dikwijls het vervolg op 'Tom Sawyer' genoemd. Dit is gedeeltelijk juist: het verhaal van Huck Finn begint waar dat van Tom Sawyer eindigt en beide jongens spelen een belangrijke rol in het verhaal over de ander. Voor het overige is 'Huckleberry Finn' een geheel op zichzelf staande geschiedenis, verteld door de hoofdpersoon in diens eigen 'stijlloze' taal. Ondanks het onsamenhangende van zowel de verteltrant van Huck Finn als van zijn belevenissen, zal iedereen — jong en oud — dit boek in één adem uitlezen, voortgedreven als het ware op de stroom die Huck en Jim met hun vlot bevaren. Bij de lezers van onze tijd zal bovendien de houding van de blanken tegenover de negers, zoals die door het hele boek blijkt, een nog intenser medeleven wekken met Huck en vooral met Jim, dan vermoedelijk bij de vroegere lezers het geval zal zijn geweest.

Mark Twain

De Lotgevallen van Huckleberry Finn