De Koloniale Tentoonstelling

Numéro d'article 10217563

De Koloniale Tentoonstelling waarmee Frankrijk in 1931 de viering van zijn honderdjarig bestaan als koloniaal imperium luister wilde bijzetten, koos Orsenna als beeld voor het leven van de hoofdpersoon van zijn bekroonde roman: een bonte verzameling ervaringen, ternauwernood bijeengehouden door onvervulbare verlangens en vage dromen, kleurrijk en vergankelijk als het koloniale rijk waarvan de tentoonstelling een afspiegeling bood. Gabriel—soms naïef verteller, soms cynisch commentator op zijn eigen werk—begint zijn verhaal bij zijn geboorte in 1883. Hij lijdt eronder dat hij niet het uitgemergelde silhouet vertoont van een Don Quichot of Greco, maar zo klein is als Napoleon en zo rond als het symbool van zijn passie voor rubber: het Michelin-mannetje. Gabriel vormt een tweeëenheid met zijn vader Louis, die nauwelijks zeventien jaar ouder is. Ze delen dezelfde hartstochten: voor vrouwen, voor spannende verhalen, voor rubber. Maar de vrouwen in hun leven zijn zo ongrijpbaar als kaatsballen: Gabriels moeder gaat er meteen na het kraambed vandoor en hijzelf weet niet te kiezen tussen de zusters Ann en Clara, die vaker af- dan aanwezig zijn. Als Gabriël in 1954 zijn levensdossier voltooit, heeft hij twee wereldoorlogen achter de rug, jarenlang gewerkt op de rubberplantages in Brazilië, carrière gemaakt als ‘pneumatoloog’, in opdracht van De Gaulle de rupsvoertuigen van de geallieerden van rubberbanden voorzien, zijn vader naar Indo-China zien vertrekken om de Viet-Minh te voorzien van fietsen (met rubberbanden). Kortom: zeventig jaar wereldgeschiedenis gadegeslagen vanuit de ooghoeken. Want het centrum van Gabriëls blikveld werd in beslag genomen door zijn hartstocht voor twee vrouwen en zijn preoccupatie met rubber.