Canto General van Pablo Neruda is een omvangrijke dichtcyclus die de geschiedenis, cultuur en sociale strijd van Latijns‑Amerika verkent, van de precolumbiaanse beschavingen tot de moderne tijd. Het werk combineert poëtische verbeelding met politieke betrokkenheid, waarbij Neruda zowel de rijkdom en diversiteit van het continent viert als de uitbuiting, onderdrukking en koloniale erfenissen bekritiseert. Door mythologie, historische gebeurtenissen en persoonlijke observaties te verweven, schetst hij een panoramisch beeld van de identiteit, natuur en strijd van Latijns‑Amerika, en benadrukt hij de verbondenheid van het volk met hun land en geschiedenis. Het boek wordt vaak beschouwd als een monumentale bijdrage aan de literaire en politieke canon van de 20e eeuw.