In dit werk plaatst de auteur zich op wat verdere afstand van het gewone leven van de collegestudent. Hij vertelt gemoedelijk-eenvoudig over de atmosfeer en de geest die in zijn Kempisch college en in zijn geboortedorp heersten, met een mild kritische blik op mensen en toestanden, op leraars en onderwijs. Hij vertelt over schrijvers en boeken, de Vlaamse Studentenbeweging en vacantiegenoegens, mensen van zijn dorp en van elders. Het zou Ernest Claes niet zijn indien hij van dat wereldje niet de humoristische kant had gezien, maar zoals in al zijn werken ligt er achter die humor een diepe levensernst. Het is zijn eigen manier om goed en toegevend te zijn tegenover zijn medemens, om de hardheid en de lelijkheid van het best aan toch nog in een schijn van liefde te plaatsen, nu hij terugblikt op zijn leven en zijn jeugd.

Ernest Claes

Voor de open poort