Romeinse koorts is een bundel van korte verhalen van Edith Wharton die zich afspelen aan het begin van de twintigste eeuw, waarin vooral de levens van welgestelde Amerikanen in Europa worden belicht. De verhalen onderzoeken thema’s als sociale conventies, romantiek, jaloezie en de subtiele spanningen tussen maatschappelijk verplichtingen en persoonlijke verlangens. Wharton combineert scherpe psychologische observaties met een oog voor detail en atmosfeer, waardoor de personages en hun conflicten op indringende wijze tot leven komen. De titelverhalen en andere verhalen in de bundel tonen zowel de glamour als de hypocrisie van de hogere kringen, en geven inzicht in de morele en emotionele complexiteit van haar tijdgenoten.