Liedjes van de liefde en van de dood” is een poëziebundel waarin Hubert van Herreweghen twee fundamentele menselijke ervaringen centraal stelt: liefde en sterfelijkheid. De gedichten worden gekenmerkt door een sobere, geconcentreerde taal en een sterke muzikaliteit, waarin persoonlijke beleving samengaat met existentiële en spirituele reflectie. De bundel past binnen het vroege poëtische oeuvre van Van Herreweghen en sluit aan bij de naoorlogse Vlaamse lyriek, waarin intimiteit, symboliek en bezinning een belangrijke rol spelen